Finanse

Przegląd finansów: przychody, koszty i marża w jednym miejscu i na bieżąco — a nie w arkuszu prowadzonym z boku i domykanym po dziesiątym.

• AURA SEEPoziom
• OperacjeRodzina
• w abonamencie AURARozliczenie

Problem

Ceny produktów zmieniają się szybciej niż karta, a straty rzadko trafiają do jednego raportu. Właściciel wie, ile wpłynęło, ale nie wie, ile zostało: koszty leżą w fakturach, koszt pracy w grafiku, a marża na pozycji menu w niczyjej głowie. Odpowiedź przychodzi po dziesiątym następnego miesiąca, czyli wtedy, gdy nic już nie da się z nią zrobić.

Co robimy

Zbieramy przychody, koszty i marżę w jeden przegląd i pokazujemy je na bieżąco, a nie na koniec okresu.

• Sprzedaż, koszty i koszt pracy w jednym miejscu i w tej samej jednostce czasu
• Marża liczona tam, gdzie da się ją policzyć: na pozycji menu, na usłudze, na dniu
• Zmiana kosztu widoczna wtedy, gdy się dzieje, a nie w rozliczeniu

Co wchodzi w zakres

Trzy elementy; drugiego najczęściej brakuje w zestawieniach, które firmy prowadzą same:

• Podłączenie źródeł: sprzedaży, kosztów i kosztu pracy
• Menu intelligence: co realnie zarabia, a co tylko dobrze się sprzedaje
• Przegląd na bieżąco zamiast zamknięcia miesiąca

Ile to trwa

Moduł nie uruchamia się osobno — włącza się razem z poziomem AURA. Termin wyznacza to, jak szybko da się podłączyć Wasze źródła kosztów: sprzedaż zwykle wchodzi od razu, faktury i koszt pracy zależą od tego, w czym je dziś prowadzicie. Przegląd pokazujemy od pierwszego podłączonego źródła i mówimy, czego w nim jeszcze nie ma.

Ile to kosztuje

Ten ekran zbiera liczby z całej reszty — postawiony obok niej, samodzielnie, pokazywałby puste tabele. Płacicie za system w lokalu, jednym rachunkiem, i to samo dotyczy każdego innego modułu. Wysokość zależy od tego, ile źródeł trzeba zszyć w jedną liczbę: kasa, dostawcy, magazyn, wynagrodzenia.

Przegląd finansów i menu intelligence są już na poziomie SEE — to część wejściowego zakresu, na którym AURA widzi lokal i pokazuje, co się w nim dzieje.

Co z tego macie

Odpowiedź na pytanie „ile z tego zostaje” w trakcie miesiąca, a nie po nim. Widać pozycje, które sprzedają się dobrze i nie zarabiają, oraz koszt, który urósł po cichu. To nie zastępuje księgowości — ma służyć temu, żeby decyzje o cenie i o karcie podejmować przy danych, a nie przy przeczuciu.